The poker player

dirty-playing-cards-background-texture-design-3825325

Ξεχωριστή κι αθώα,
στα πέτρινα τα χρόνια σου μοίρασαν τα φύλλα
και συ θαρρείς πως πήρες το καρέ του άσσου.
Αποφένεια χρησμού που έγινε σκοπός.

Ατίθαση και λάβρα,
στο θόρυβο του πλήθους σα στοίχημα εχάθεις,
κλειδώνοντας την έξοδο κινδύνου από μέσα.
Έξις του ρίσκου που γεύτηκε το λεύθερο.

Απρόσιτη και αστραία,
Άλλοι τα ψηλά παλάτια κατοικούν, άλλοι σε μια δεύτερη ευκαιρία,
υπηρέτες της τύχης θα πεις.
Μιθρική εποπτεία που στέφθηκε αμέτοχη.

Μια ζωή all in, ποτέ δεν έμαθες να παίζεις.
‘Πόσο μάταιος είναι αυτός ο τζόγος’ φώναξες,
κοιτάζοντας τους απλανείς αστέρες για απαντήσεις.
Με τον Μορφέα κανείς δεν παίζει poker.

Θεσσαλονίκη, 29 Αυγούστου 2012

Αφιερωμένο στη Λου.

Α.Δ.

Advertisements

About Απολύτως Διαλλακτικός

Logical stories of everyday madness
This entry was posted in Ελληνικά, Ποιήματα. Bookmark the permalink.

One Response to The poker player

  1. astreastrea says:

    Τη νύχτα αυτή, του ΜΟΡΦΕΑ
    την λέμε εμείς φωτιά,
    εσύ την είπες δέντρο
    Οι μέρες που λαχτάρησες θα `ρθουν, εσύ την είπες δέντρο
    Αφιερωμένο σε όλα τα ΛΟΥ από το ΚΟΥΪΝΙ εξαιρετικά….

    Like

Comments...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s