Ατλαντίς

Desert-sunset-sands-deadwood-dusk_m

Ήρθε η εποχή της ξηρασίας και στέγνωσαν τα δάκρυα.
Στο ρυάκι έχουν μείνει μόνο πέτρες, χώματα,
και η στιγμή της περασμένης άνοιξης.
Στέρεψε υπό του καιόμενου Ηλίου το πηγάδι της ανάμνησης.

Οι άνθρωποι της ερήμου πάντα μεγαλόκαρδοι,
σου πρόσφεραν μαγικό βοτάνι που σβήνει τις πληγές.
Με ιστορίες και μύθους άχρονων πολιτισμών
ξέρουν να μετρούν τα μονοπάτια της σιωπής.

Τη φρόνηση που κάποτε ζητούσες, ψάχνεις τώρα διψασμένος.
Μέσα στ’ άγρια βάτα τα ρούχα σου ματώνουν πάλι,
ψιθυρίζοντας λαϊκό τραγούδι θλίψης και οργής,
σα μια ψευδαίσθηση ανυπότακτης ελπίδας.

Κομμάτι χαμένης Ατλαντίδας,
ένα ξύλο πρίνου παρέμεινε ορθό,
πάνω του χάραξες δυο λέξεις:
‘Είμαι αληθινός’.

Α.Δ.

About Απολύτως Διαλλακτικός

Logical stories of everyday madness
This entry was posted in Ελληνικά, Ποιήματα. Bookmark the permalink.

5 Responses to Ατλαντίς

  1. Pingback: A tribute to the poet Giorgos Seferis | Απολύτως Διαλλακτικός

  2. Pingback: Αντλαντίς – worldtraveller70

  3. vequinox says:

    Reblogged this on Manolis.

    Liked by 1 person

  4. Hope says:

    Although I couldn’t read this I like how it looks graphically. Great photo! -Hope

    Like

Comments...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s