ΜΑΡΕΑ

Rippled Beach Sand and Water

Η άνοδος κι η πτώση,
πορεία δεν έχω μετανιώσει,
αειφανής αστερισμός ας με προδώσει,
‘Βίρα’ κραυγάζουν τόσοι.

Μια σκόπελος μια ύφαλος ο βράχος,
παράλλαξης Τριγώνου λάθος,
δε θα παραδοθώ αμάχως
ούτε φοβάμαι του φρέατος το βάθος.

Νηνεμία προ τροπικού κυκλώνα
αντίκρισε το κυάλι φίλου Ροβινσώνα.
Εσύ άγρια Αμαζόνα,
εγώ γιος του Ποσειδώνα.

Αληγείς άνεμοι φυσήξτε,
διώρυγες πλατιές ανοίξτε,
μπουκαπόρτες τέρμα σφίξτε
κι αν όλα παν’ ζερβά εμένα επικηρύξτε.

Μαρέα το θυμικό μου μπλέκει
σα βλέπω τη φιγούρα της να στέκει.
Αχ, θα πάρω το ντουφέκι,
ξαστεριά αστροπελέκι.

Ξημερώματα οκνής Τετάρτης,
απατεώνας κάθε χάρτης,
ποτέ δεν ήμουν ψευδομάρτυς
αλλά της λευτεριάς αντάρτης.

Α.Δ.

Advertisements

About Απολύτως Διαλλακτικός

Logical stories of everyday madness
This entry was posted in Ελληνικά, Ποιήματα. Bookmark the permalink.

Comments...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s