ΜΑΡΕΑ

Rippled Beach Sand and Water

Η άνοδος κι η πτώση
Ποτέ δεν το ΄χω μετανιώσει
Αειφανής αστερισμός ας με προδώσει
Εμπρός κραυγάζουν τόσοι

Σκόπελος και ύφαλος ο ίδιος βράχος
Δε θα παραδοθώ αμάχως
Στης παράλλαξης το λάθος
Ούτε φοβάμαι πια το βάθος

Νηνεμία και κυκλώνα
Αντίκρισε το μάτι κάθε Ροβινσώνα
Εσύ άγρια Αμαζόνα
Εγώ γιος του Ποσειδώνα

Αληγείς άνεμοι φυσήξτε
Διώρυγες πλατιές ανοίξτε
Μηδέ τους κάβους σφίξτε
Κι αν όλα παν’ στραβά εμένα επικηρύξτε

Μαρέα το θυμικό μου μπλέκει
Σα βλέπω τη φιγούρα της να στέκει
Αχ θα πάρω ένα ντουφέκι
Είτε ξαστεριά είτε αστροπελέκι

Ξημερώματα Τετάρτης
Απατεώνας όποιος χάρτης
Δε θα γίνω τώρα ψευδομάρτυς
Αλλά της λευτεριάς αντάρτης

Α.Δ.

About Apolytos Diallaktikos

Logical stories of everyday madness
This entry was posted in Collection, Ελληνικά, Original, Poetry. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s