Category Archives: Ελληνικά

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΙΙΙ

Για την πόλη που αγάπησα και σύντομα θα επισκεφτώ πάλι απ’ την αρχή. Για την πόλη που αφιέρωσε δύο ποιήματα ο Καββαδίας, ο πολυταξιδεμένος ναυτικός ποιητής, και που σίγουρα δικαιούται ένα τρίτο. Έτσι, για να κλείσει η τριλογία της Θεσσαλονίκης … Continue reading

Posted in Ελληνικά, Ποιήματα | 2 Comments

Οι δύο Θεσσαλονίκες του Νίκου Καββαδία

Πρόσφατα έλαβα αυτό το δωράκι, τις τρεις ποιητικές συλλογές του Νίκου Καββαδία και το (απαραίτητο) ερμηνευτικό γλωσσάρι. Είναι αξιοσημείωτο παρόλο που ο Ποιητής ταξίδεψε πολύ, έχει αφιερώσει δύο ποιήματα στη Θεσσαλονίκη. Ακολουθούν λοιπόν – συγχωρείστε την έλλειψη πολυτονικού – μαζί … Continue reading

Posted in Books, Ελληνικά | 3 Comments

Δεκάλογος

Δε ξέρω πως είναι αύριο ο καιρός. Απεχθάνομαι τέτοιου είδους συζητήσεις. Δε ξέρω αν είναι ωραία η διαδρομή. Επιβάλλεται να την απολαύσεις είπαν. Δε ξέρω αν είναι εύκολος ο δρόμος. Βαρετά τα εύκολα. Βαριά τα δύσκολα. Δε ξέρω αν σε … Continue reading

Posted in Ελληνικά, Ποιήματα | 2 Comments

Ιριδίζων μύθος

– Τι χρώμα τα πανιά Θησέα; – Ωχρό σα θάλασσα που την οργώνουν οι τριήρεις και οι γενναίοι άνδρες μας κωπηλατούν μονήρεις. – Τι χρώμα τα πανιά Θησέα; – Χλωρό σα δειλινό αρματωμένο νέα άστρα βασιλική φρουρά στων αετών τα κάστρα. … Continue reading

Posted in Ελληνικά, Ποιήματα | 2 Comments

Amantes sunt amentes

  Άναψε φωτιά στο φάρο και μαζί σου θα σαλπάρω. Μην ετοιμάσεις τη βαλίτσα, φτάνει μια άσπρη φανελίτσα. Η συμβουλή του κανονιέρη: ‘Πάντα υπάρχει κάπου καλοκαίρι’ Μας έκλεισε όμως λίγο το μάτι, λες να είναι όλα απάτη; Στις ακτές του … Continue reading

Posted in Ελληνικά, Ποιήματα | Leave a comment

Ο σκοτεινός ιππότης και η Πηγή

Είχαν πει κάποτε στο σκοτεινό οππότη ότι υπάρχει μια μυστηριακή πηγή νερού. Δεν ήταν βέβαια σίγουρο ότι υπήρχε στην πραγματικότητα. Η υποτιθέμενη τοποθεσία της βρίσκονταν σε ένα δαιδαλώδες άνυδρο μέρος, πολύ επικίνδυνο για να προσεγγίσει κανείς. Οι περισσότεροι που είχαν … Continue reading

Posted in Ελληνικά, Ο σκοτεινός ιππότης | 2 Comments

(χωρίς τίτλο)

Ποίησις διά τήν θλιβερήν συγκυρίαν τῆς χώρας. Δυσβάστακτον πρός τούς πολίτας τό χρέος.  Οὐκ ἔσται τέλος τῶν παθημάτων. Προσδοκοῦμεν ἄμεσον λύσιν. Πιστεύομεν. Φτώχεψες. Α.Δ.

Posted in Ελληνικά, Ποιήματα | Leave a comment