Category Archives: Ποιήματα

Michalis Katsaros, 4 and a half poems in translation

from the collection “against sadducees” as a tribute to a poet in revolt. I WILL WAIT FOR YOU I will wait for you until the terrifying midnight indifferent – I have nothing else to declare anymore. The malicious wardens are … Continue reading

Posted in Books, English, Ποιήματα | 2 Comments

Ζ Ανατολικόν

Το Ζ της Ανατολής Γλίσχρο σκοινί περπάτησες θαυμάτων ακροβάτης, θα πάω είπες θαρρετά στο πλοίο της εργάτης. Ξεστράτησαν οι ώρες σα λάσκο αλεώριο και σάλος αναδύθηκε σ’ αλαργινό πραιτώριο. Μίθρας τότε ζήλεψε την άλω της Παλμύρας κι αμμόλοφους μετέτρεψε σε … Continue reading

Posted in Ελληνικά, Ποιήματα | 4 Comments

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΙΙΙ

Για την πόλη που αγάπησα και σύντομα θα επισκεφτώ πάλι απ’ την αρχή. Για την πόλη που αφιέρωσε δύο ποιήματα ο Καββαδίας, ο πολυταξιδεμένος ναυτικός ποιητής, και που σίγουρα δικαιούται ένα τρίτο. Έτσι, για να κλείσει η τριλογία της Θεσσαλονίκης … Continue reading

Posted in Ελληνικά, Ποιήματα | 2 Comments

Δεκάλογος

Δε ξέρω πως είναι αύριο ο καιρός. Απεχθάνομαι τέτοιου είδους συζητήσεις. Δε ξέρω αν είναι ωραία η διαδρομή. Επιβάλλεται να την απολαύσεις είπαν. Δε ξέρω αν είναι εύκολος ο δρόμος. Βαρετά τα εύκολα. Βαριά τα δύσκολα. Δε ξέρω αν σε … Continue reading

Posted in Ελληνικά, Ποιήματα | 2 Comments

Ιριδίζων μύθος

– Τι χρώμα τα πανιά Θησέα; – Ωχρό σα θάλασσα που την οργώνουν οι τριήρεις και οι γενναίοι άνδρες μας κωπηλατούν μονήρεις. – Τι χρώμα τα πανιά Θησέα; – Χλωρό σα δειλινό αρματωμένο νέα άστρα βασιλική φρουρά στων αετών τα κάστρα. … Continue reading

Posted in Ελληνικά, Ποιήματα | 2 Comments

Amantes sunt amentes

  Άναψε φωτιά στο φάρο και μαζί σου θα σαλπάρω. Μην ετοιμάσεις τη βαλίτσα, φτάνει μια άσπρη φανελίτσα. Η συμβουλή του κανονιέρη: ‘Πάντα υπάρχει κάπου καλοκαίρι’ Μας έκλεισε όμως λίγο το μάτι, λες να είναι όλα απάτη; Στις ακτές του … Continue reading

Posted in Ελληνικά, Ποιήματα | Leave a comment

(χωρίς τίτλο)

Ποίησις διά τήν θλιβερήν συγκυρίαν τῆς χώρας. Δυσβάστακτον πρός τούς πολίτας τό χρέος.  Οὐκ ἔσται τέλος τῶν παθημάτων. Προσδοκοῦμεν ἄμεσον λύσιν. Πιστεύομεν. Φτώχεψες. Α.Δ.

Posted in Ελληνικά, Ποιήματα | Leave a comment