Ο Πίθος των Δαναΐδων

429781203

Μια όχι και τόσο πρόσφατη ποιητική απόπειρα.

Κάθε ταξίδι γυρισμός της λησμονίας το πάθος.
Σαν το λιβάδι μετά πολέμου στάχτη
ακόμα καίει η φωτιά τις σκέψεις των ανθρώπων.
Βαθιά τη νύχτα φαίνεται Σημείον ανάφορας
για όσους τ’ ουρανού τα σχήματα πολλά εφτώχευσαν.

Τα λόγια της Ηούς απ’ το κατάρτι μπήκαν ναύλο.
Σ’ άλλες πολιτείες, σ’ άλλες πόλεις ιστορούν:
‘Βάστα καρδία μου νοσταλγία,
θα ‘ρθουν καλύτερες καινούργιες μέρες’.
Το πρωινό αγιάζι πάντα μεστό ελπίδας.

Κάθε σκαλί υπομονή της ξενυχτιάς λαχτάρα,
διπλά μετρούν στο πέλαγος τα χρόνια.
Μάτια εμπρός μα βλέμμα πίσω,
στην πλώρη ψάχνει κείνο που ‘χε στην πρύμνη χάσει.
Μετανάστης μεγάλων ονείρων κι ιδεών.

Επαίτης έρχεται σκυφτός υπερηφάνειας ξένος:
‘Τα χώματα που πάτησες θα τα πληρώσεις αίμα
κι όταν δε μείνει τίποτα σφάξε την ψυχή σου,
ελευθερία ζητιανιάς δεν άξιζες ποτέ’.
Αιώνια τραγωδία τα λάθη της Ανάγκης.

Κάθε βροχής σταλαγματιά των μαδεριών κατάρα.
Πόσο καιρό περίμενε ένα δοκάρι αλήθειας;
Ώσπου να γέμει -ξέρω- ο τετρημένος πίθος.
Τέτοια πιθάρια πλέον φορτώνουν τα καράβια.
Τη λύση νόμισαν πως βρήκαν.

Θεσσαλονίκη, 4 Μαρτίου 2011

Α.Δ.

Advertisements

About Απολύτως Διαλλακτικός

Logical stories of everyday madness
This entry was posted in Ελληνικά, Ποιήματα. Bookmark the permalink.

Comments...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s